ΔΙΑΦΟΡΑ

Ισορροπία εργασίας-ζωής και ευ ζην

This post was originally published on this site

img

Η διαχείριση χρόνου είναι μια βασική δεξιότητα ζωής που αποσκοπεί στο να ζούμε τη ζωή μας όπως τη θέλουμε και την ονειρευόμαστε. Αλλιώς δεν έχει νόημα. Όπως δεν έχει νόημα να ζεις για να δουλεύεις. Υποτίθεται ότι δουλεύουμε για να ζούμε και όχι το αντίθετο. Επειδή όμως εμφανώς φαίνεται να έχει ανατραπεί αυτό στην εποχή μας, αξίζει να δούμε τι πήγε στραβά στην πορεία και να το διορθώσουμε, αν προλαβαίνουμε.

Η εργασία είναι ένα μέσο βιοπορισμού για τους περισσότερους, άρα δουλεύουν για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Άλλοι πάλι δουλεύουν περισσότερο, γιατί θέλουν να εξασφαλίσουν το ευ ζην. Βλέπουμε και στις δύο περιπτώσεις λοιπόν, ότι προτού μπούμε στην αγορά εργασίας για να επιλέξουμε εργασία, θα πρέπει να έχουμε ορίζει ξεκάθαρα τι σημαίνει ζην για εμάς. Ακόμα περισσότερο τι σημαίνει ευ ζην.

Θα πρέπει με άλλα λόγια, να ορίσουμε το πώς θέλουμε τη ζωή μας. Τι σημαίνει για εμάς ποιότητα ζωής. Τι σημαίνει ισορροπία εργασίας-ζωής. Και φυσικά αναπόφευκτα αυτό περιλαμβάνει και το να ορίσουμε τη σχέση μας με το χρήμα. Να απαντήσουμε δηλαδή το ερώτημα «Πόσα χρήματα χρειάζομαι το μήνα για να είμαι ευτυχισμένος;».

Το ερώτημα είναι πολύ συγκεκριμένο. Λέει πόσα χρήματα χρειάζεσαι, άρα αυτό προϋποθέτει να έχεις ορίσει τις ανάγκες σου. Όχι τις επιθυμίες σου, αλλά τις ανάγκες σου, που προκύπτουν από το τι είναι πραγματικά σημαντικό για τη ζωή σου.

Άπειροι άνθρωποι έγιναν «σκλάβοι του χρήματος», αναγκαζόμενοι να δουλεύουν μια ζωή γι’ αυτό, γιατί στην ουσία ήταν σκλάβοι των επιθυμιών τους. Οι επιθυμίες τους τούς ώθησαν σε μια τέτοια κατανάλωση, πέρα από τις δυνάμεις τους, με αποτέλεσμα να χρεωθούν για να τα αποκτήσουν και στη συνέχεια να δουλεύουν για να τα ξεχρεώσουν.

Προτού λοιπόν μπει κάποιος σε χρέη, είναι απαραίτητο να απαντήσει το ερώτημα πόσα χρήματα χρειάζεται. Θα απαντήσει όμως με την έννοια των αναγκών και όχι των υποχρεώσεων. Γιατί όταν χρωστάς, φυσικά χρειάζεσαι πια τα χρήματα για να ξεπληρώσεις το χρέος σου.

Το δεύτερο σκέλος της ερώτησης λέει πόσα χρήματα χρειάζεσαι για να είσαι ευτυχισμένος. Οπότε αυτό αναγκαστικά προϋποθέτει να ορίσεις τη δική σου ευτυχία.

Τι σε κάνει ευτυχισμένο;

Να ταξιδεύεις στον κόσμο;

Να προσφέρεις εθελοντική εργασία;

Να ζεις ήρεμα με την οικογένειά σου;

Αν δεν ορίσεις τι σημαίνει ευτυχία για σένα, δεν μπορείς να ορίσεις και τη ζωή σου. Δεν μπορείς δηλαδή να τη σχεδιάσεις, να την ορίσεις, να την οριοθετήσεις, μέσω της διαχείρισης χρόνου.

Βλέπουμε λοιπόν πως η διαχείριση χρόνου, η διαχείριση χρήματος και η ισορροπία εργασίας-ζωής είναι αλληλένδετες μεταξύ τους και ενώνονται σαν τα κομμάτια ενός παζλ. Αν η συνολική εικόνα του παζλ απεικονίζει τη δική μας ευτυχία, τότε όλες οι δεξιότητες συντείνουν στο να την αποκτήσουμε. Αν δεν έχουμε ξεκάθαρη εικόνα του παζλ, δεν ξέρουμε δηλαδή τι σημαίνει ευτυχία για εμάς, τότε και η ζωή μας θα είναι σαν σκόρπια κομματάκια του παζλ. Οι ενέργειές μας δεν θα συνδέονται μεταξύ τους, δεν θα υπηρετούν κάποιο σκοπό. Αν δουλεύουμε μόνο για να βγάζουμε λεφτά, χάνουμε τελείως το νόημα της ζωής.

Το θέμα είναι να κάνουμε ό,τι κάνουμε, ώστε να είμαστε ευτυχισμένοι. Η διαχείριση χρήματος με τη διαχείριση χρόνου είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Και οι δύο μαζί θα έπρεπε να μας εξασφαλίζουν ισορροπία εργασίας-ζωής, ή αλλιώς ποιότητα ζωής. Με απώτερο σκοπό …την ευτυχία!

https://ergasiakanea.eu/category/ergasiaka-nea/feed

%d bloggers like this: